Saltar para: Post [1], Comentar [2], Pesquisa e Arquivos [3]




Bons ventos de Espanha sobre Lisboa

por Miguel Pires, em 24.04.12

Um dos aspectos interessantes de eventos como o Peixe em Lisboa é o facto dos jornalistas estrangeiros presentes aproveitarem para visitar e escreverem sobre a oferta gastronómica da cidade (e da região). O brasileiro Dias Lopes da revista Gosto (e do Estado de São Paulo), o espanhol Carlos Maribona, do influente blog Salsa de Chiles (e do diário ABC) e o italiano Gualtiero Spotti, são alguns dos que passam regularmente por cá nestes dias. 

 

 

 

 Carlos Maribona é talvez o que tem mais seguidores por cá (e, sobretudo, por lá) e, por isso, é sempre com alguma expectativa que muitos esperam os seus comentários e posts sobre as suas visitas. Algumas das suas apreciações são escritas em comentários de posts de outros temas o que faz com que passem despercebidas a quem não andar sempre em cima do que escreve. No post "¿Cócteles envejecidos en barrica?", falou do Assinatura, da Taberna da Rua das Flores e do Gspot. Já ontem 'postou'  sobre o Belcanto e o Panorama em "Los Tops de Lisboa Belcanto y Panorama"

 

 

Outros artigos interessantes que sugiro a leitura foram os de Jorge Guitían do Diário del Gourmet de Províncias y del Perro Gastrónomo e de Xavier Agulló da revista gastronómica digital, 7 Canibales.

 

 

Em geral as apreciações foram muito positivas e pareceram-me justas, com uma certa carga emotiva sobre Fado, Pessoa e dos Descobrimentos e alguma condescendência a favor, aqui ou ali. Maribona gostou muito do Panorama e do Belcanto mas não escondeu que "Aunque la oferta gastronómica de Lisboa mejora año tras año, todavía no está a la altura de la de otras ciudades europeas" (presumo que se refira, sobretudo, em relação ao fine dining). Qualquer um deles fala com muito apreço da doçaria ("Impresionante el local (Versailles) y espectacular su surtido de pasteles, pastas y bollos. Atractivo hasta para alguien tan poco adicto al dulce como yo") e adoraram uma surpresa chamada Taberna da Rua das Flores. Bons ventos de Espanha, portanto. 

Leia ainda:

publicado às 11:41


1 comentário

Sem imagem de perfil

De Jorge Guitián a 04.05.2012 às 18:06

En resposta ó comentario sobre a opinión relativa á Taberna da Rúa das Flores (as miñas disculpas por escribir en galego. Entendo ben o portugués , pero aínda non o escribo ):
Son galego, nacido en Vigo. Coñezo un pouco a cociña minhota e, en menos medida, outras cociñas do norte como a transmontana ou a do Porto. E coñezo ben a taxectoria profesional de grandes cociñeiros como Vitor Sobral (ó que coñecín no Forum Gastronómico de Santiago, no 2008), José Avillez e tantos outros, aínda que é certo que me falta coñecer moitos dos seus restaurantes na práctica . No Peixe em Lisboa tiven a oportunidade de probar pratiños de cociñeiros que farán que vaia ós seus restaurantes en futuras visitas (100 visitas, Umai , Bocca , A Tasca do Joel...)

Desde os 12 anos teño viaxado cando menos 10 veces a Lisboa. E conseguín comer ben , regular e mesmo mal , cociña alentejana, internacional, goesa... máis. a> nunca boa cociña tradicional de Lisboa, cociña de tasca como a que eu sei atopar na cidade na que vivo e a que me gustaría atopar nas cidades que visito.

Penso que para entender a cociña portuguesa contemporánea (como calquera outra) é básico coñecer ben a cociña tradicional, ata a máis. a> humilde. E iso era algo que non atopara ata esta viaxe en Lisboa.

Latas de sardiñas . Se iso era o que se servía con frecuencia nas tascas lisboetas, ¿Por qué non ?. Non é so servir unha conserva de sardiñas . ¿Qué conserva? ¿Cómo foi proposta? Iso fai a diferencia.
Pero a taberna da Rúa das Flores non é só conservas de sardiña . É sangacho de atún , é iscas con elas... para os lisboetas de sempre seguramente non son unha descoberta, pero para os que vimos de fora sí Ou a morena secada. Aprender cómo servían as laranxas en Alijó.

Por suposto que a cociña portuguesa é moito máis. a> . É iso e moitas máis. a> cousas . Pero é interesante coñecelas todas. Podo tomar un ovo cociñado a baixa temperatura no Belcanto , pero tamén en Madrid, Barcelona, Sevilla ... Obviamente, non cociñados por Avillez , pero si polos seus equivalentes españois . E o día que volte e come no Belcanto , disfrutareis moito a experiencia.
Pero o que non podo é probar as iscas con elas en ningún outro sitio. E mesmo en Lisboa, sendo de fora, seguramente é difícil atopalas ben cociñadas . Ou unha boa conserva de ovas de sardiña . E iso é o que atopei na Taberna da Rúa das Flores de Especial.

Como dixen nun comentario no blog Salsa de Chiles , en España , ata onde eu sei, non temos a sorte de contar con equivalentes á Taberna da Rúa das Flores en Madrid, en Barcelona, en Santiago de Compostela ou en Bilbao . E nese aspecto, gaña Lisboa.

Comentar:

Mais

Se preenchido, o e-mail é usado apenas para notificação de respostas.

Este blog tem comentários moderados.

Este blog optou por gravar os IPs de quem comenta os seus posts.



Os autores

Duarte Calvão (perfil)
Miguel Pires (perfil)

Porquê?

Três autores há vários anos ligados à gastronomia e vinhos criaram este espaço para partilhar com todos os interessados os seus pontos de vista sobre o tema (ver "carta de intenções").

Pesquisar

  Pesquisar no Blog