Saltar para: Post [1], Comentários [2], Pesquisa e Arquivos [3]




Bons ventos de Espanha sobre Lisboa

por Miguel Pires, em 24.04.12

Um dos aspectos interessantes de eventos como o Peixe em Lisboa é o facto dos jornalistas estrangeiros presentes aproveitarem para visitar e escreverem sobre a oferta gastronómica da cidade (e da região). O brasileiro Dias Lopes da revista Gosto (e do Estado de São Paulo), o espanhol Carlos Maribona, do influente blog Salsa de Chiles (e do diário ABC) e o italiano Gualtiero Spotti, são alguns dos que passam regularmente por cá nestes dias. 

 

 

 

 Carlos Maribona é talvez o que tem mais seguidores por cá (e, sobretudo, por lá) e, por isso, é sempre com alguma expectativa que muitos esperam os seus comentários e posts sobre as suas visitas. Algumas das suas apreciações são escritas em comentários de posts de outros temas o que faz com que passem despercebidas a quem não andar sempre em cima do que escreve. No post "¿Cócteles envejecidos en barrica?", falou do Assinatura, da Taberna da Rua das Flores e do Gspot. Já ontem 'postou'  sobre o Belcanto e o Panorama em "Los Tops de Lisboa Belcanto y Panorama"

 

 

Outros artigos interessantes que sugiro a leitura foram os de Jorge Guitían do Diário del Gourmet de Províncias y del Perro Gastrónomo e de Xavier Agulló da revista gastronómica digital, 7 Canibales.

 

 

Em geral as apreciações foram muito positivas e pareceram-me justas, com uma certa carga emotiva sobre Fado, Pessoa e dos Descobrimentos e alguma condescendência a favor, aqui ou ali. Maribona gostou muito do Panorama e do Belcanto mas não escondeu que "Aunque la oferta gastronómica de Lisboa mejora año tras año, todavía no está a la altura de la de otras ciudades europeas" (presumo que se refira, sobretudo, em relação ao fine dining). Qualquer um deles fala com muito apreço da doçaria ("Impresionante el local (Versailles) y espectacular su surtido de pasteles, pastas y bollos. Atractivo hasta para alguien tan poco adicto al dulce como yo") e adoraram uma surpresa chamada Taberna da Rua das Flores. Bons ventos de Espanha, portanto. 

Leia ainda:

publicado às 11:41


11 comentários

Sem imagem de perfil

De Jorge Guitián a 04.05.2012 às 18:06

En resposta ó comentario sobre a opinión relativa á Taberna da Rúa das Flores (as miñas disculpas por escribir en galego. Entendo ben o portugués , pero aínda non o escribo ):
Son galego, nacido en Vigo. Coñezo un pouco a cociña minhota e, en menos medida, outras cociñas do norte como a transmontana ou a do Porto. E coñezo ben a taxectoria profesional de grandes cociñeiros como Vitor Sobral (ó que coñecín no Forum Gastronómico de Santiago, no 2008), José Avillez e tantos outros, aínda que é certo que me falta coñecer moitos dos seus restaurantes na práctica . No Peixe em Lisboa tiven a oportunidade de probar pratiños de cociñeiros que farán que vaia ós seus restaurantes en futuras visitas (100 visitas, Umai , Bocca , A Tasca do Joel...)

Desde os 12 anos teño viaxado cando menos 10 veces a Lisboa. E conseguín comer ben , regular e mesmo mal , cociña alentejana, internacional, goesa... máis. a> nunca boa cociña tradicional de Lisboa, cociña de tasca como a que eu sei atopar na cidade na que vivo e a que me gustaría atopar nas cidades que visito.

Penso que para entender a cociña portuguesa contemporánea (como calquera outra) é básico coñecer ben a cociña tradicional, ata a máis. a> humilde. E iso era algo que non atopara ata esta viaxe en Lisboa.

Latas de sardiñas . Se iso era o que se servía con frecuencia nas tascas lisboetas, ¿Por qué non ?. Non é so servir unha conserva de sardiñas . ¿Qué conserva? ¿Cómo foi proposta? Iso fai a diferencia.
Pero a taberna da Rúa das Flores non é só conservas de sardiña . É sangacho de atún , é iscas con elas... para os lisboetas de sempre seguramente non son unha descoberta, pero para os que vimos de fora sí Ou a morena secada. Aprender cómo servían as laranxas en Alijó.

Por suposto que a cociña portuguesa é moito máis. a> . É iso e moitas máis. a> cousas . Pero é interesante coñecelas todas. Podo tomar un ovo cociñado a baixa temperatura no Belcanto , pero tamén en Madrid, Barcelona, Sevilla ... Obviamente, non cociñados por Avillez , pero si polos seus equivalentes españois . E o día que volte e come no Belcanto , disfrutareis moito a experiencia.
Pero o que non podo é probar as iscas con elas en ningún outro sitio. E mesmo en Lisboa, sendo de fora, seguramente é difícil atopalas ben cociñadas . Ou unha boa conserva de ovas de sardiña . E iso é o que atopei na Taberna da Rúa das Flores de Especial.

Como dixen nun comentario no blog Salsa de Chiles , en España , ata onde eu sei, non temos a sorte de contar con equivalentes á Taberna da Rúa das Flores en Madrid, en Barcelona, en Santiago de Compostela ou en Bilbao . E nese aspecto, gaña Lisboa.

Comentar post



Os autores

Duarte Calvão (perfil)
Miguel Pires (perfil)

Porquê?

Três autores há vários anos ligados à gastronomia e vinhos criaram este espaço para partilhar com todos os interessados os seus pontos de vista sobre o tema (ver "carta de intenções").

Pesquisar

  Pesquisar no Blog